ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β, Chapter 6

Συνεργοῦντες δὲ καὶ παρακαλοῦμεν μὴ εἰς κενὸν τὴν χάριν τοῦ θεοῦ δέξασθαι ὑμᾶς · λέγει γάρ · Καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι · ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος ,ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας · μηδεμίαν ἐν μηδενὶ διδόντες προσκοπήν ,ἵνα μὴ μωμηθῇ ἡ διακονία ,ἀλλ’ ἐν παντὶ συνιστάνοντες ἑαυτοὺς ὡς θεοῦ διάκονοι · ἐν ὑπομονῇ πολλῇ ,ἐν θλίψεσιν ,ἐν ἀνάγκαις ,ἐν στενοχωρίαις ,ἐν πληγαῖς ,ἐν φυλακαῖς ,ἐν ἀκαταστασίαις ,ἐν κόποις ,ἐν ἀγρυπνίαις ,ἐν νηστείαις ,ἐν ἁγνότητι ,ἐν γνώσει ,ἐν μακροθυμίᾳ ,ἐν χρηστότητι ,ἐν πνεύματι ἁγίῳ ,ἐν ἀγάπῃ ἀνυποκρίτῳ ,ἐν λόγῳ ἀληθείας ,ἐν δυνάμει θεοῦ · διὰ τῶν ὅπλων τῆς δικαιοσύνης τῶν δεξιῶν καὶ ἀριστερῶν ,διὰ δόξης καὶ ἀτιμίας ,διὰ δυσφημίας καὶ εὐφημίας · ὡς πλάνοι καὶ ἀληθεῖς ,ὡς ἀγνοούμενοι καὶ ἐπιγινωσκόμενοι ,ὡς ἀποθνῄσκοντες καὶ ἰδοὺ ζῶμεν ,ὡς παιδευόμενοι καὶ μὴ θανατούμενοι ,ὡς λυπούμενοι ἀεὶ δὲ χαίροντες ,ὡς πτωχοὶ πολλοὺς δὲ πλουτίζοντες ,ὡς μηδὲν ἔχοντες καὶ πάντα κατέχοντες . Τὸ στόμα ἡμῶν ἀνέῳγεν πρὸς ὑμᾶς ,Κορίνθιοι ,ἡ καρδία ἡμῶν πεπλάτυνται · οὐ στενοχωρεῖσθε ἐν ἡμῖν ,στενοχωρεῖσθε δὲ ἐν τοῖς σπλάγχνοις ὑμῶν · τὴν δὲ αὐτὴν ἀντιμισθίαν ,ὡς τέκνοις λέγω ,πλατύνθητε καὶ ὑμεῖς . Μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις · τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ ,ἢ τίς κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος ; τίς δὲ συμφώνησις Χριστοῦ πρὸς Βελιάρ ,ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου ; τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ θεοῦ μετὰ εἰδώλων ; ἡμεῖς γὰρ ναὸς θεοῦ ἐσμεν ζῶντος · καθὼς εἶπεν ὁ θεὸς ὅτι Ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω ,καὶ ἔσομαι αὐτῶν θεός ,καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μου λαός . διὸ ἐξέλθατε ἐκ μέσου αὐτῶν ,καὶ ἀφορίσθητε ,λέγει κύριος ,καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε · κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς · καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα ,καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας ,λέγει κύριος παντοκράτωρ .