Ancient Greek · ~4 min
ΦΙΛΟΔΗΜ[Ο]Υ ΠΕΡΙΜΟΥϹΙΚΗϹ Δ
Philodemus, De Musica Librorum Quae Exstant 19-4
Not analysed yet
ζονευόμενον δι᾿ ἀναθέμα-
τοϲ, εἴπερ ἀνέθηκεν οὕτωϲ ἐ-
πτράψαϲ, ὡϲ [ο]ὗτοι λέγουϲιν.
οὐ πειθόμεθα [δ]᾿ οὐδὲ τῷ Πέρ-
πανδρον κ[α]τὰ μαντείαν
κεκλῆϲθαι πρ[ὸ]ϲ κατάπαυϲιν
ἐμφυλίου ϲτά[ϲ]εωϲ, ἂν καὶ πά-
νυ πολλοὶ ϲυμφωνῶϲι περὶ.
τούτου τῶν μουϲολήπτω[ν,
οὗτοϲ δὲ ϲχεδὸν μόνοϲ [ἐ]ν
τοῖϲ φιλειτείοιϲ αὐτὸν ἄ-
δοντα ποιῆ. καὶ δὴ γὰρ προ[ϲ-
ῆκε τοὺϲ φιλοϲόφουϲ ὑπο-
γράψανταϲ, τίνα τρόπον δύ-
ναται πα[ύ]ειν ἄλογα μέλ[η
λογικὴν διαφοράν, οὕτω
πείθειν καὶ τὰ Θαλ[ήτου] καὶ
Τερπάνδρου πεπαυκέναι 〈τὰϲ〉
τῶν Λακώνων, ἢ προϲδέ-
χεϲθαι τὴν Ϲυ[β]αριτῶν ὑπό
τ᾿ Ἀπόλλων[ο]ϲ κελευϲ[θέ]ν-
ταϲ γενέϲθαι τινὰϲ μετα-
πέμπτουϲ ὀ[ψ]αρτύταϲ καὶ.
μυροποιοὺ[ϲ, κ]αὶ μᾶλλο[ν] ἔ-
τι [πάντ]α[ϲ ἂν] εὐωχῶνται
τὰ πολλ[ὰ ϲυμφ]ωνεῖν. ἀλ-
λὰ δὴ κἂ[ν τὸν θε]ὸν προϲ-
δε[χ]ώμε[θα κεκελευ]κέναι
καὶ Λ[α]κεδα[ιμ]ο[ν]ίουϲ ὡμο-
φρονηκένα[ι παραγενομέν-
νων, εὐχερέϲ ἐ[ϲτ]ιν πολὺ πι-
θανώτερον τὸν [μ]ὲν περι-
ϲπᾶν μουϲικαῖϲ [ψ]υχαγωγί-
αιϲ προαιρούμε[ν]ον καὶ πε-
ρὶ ταῦτα μά[λιϲτα] κελεύον-
τα γίνεϲθαι κ[αὶ δ]ιὰ λόγων
ἀδομένων πε[ιθ]όμενον
αὐτοὺϲ ὑπ᾿ ἐ[κεί]ν[ω]ν προτρα-
πήϲεϲθαι κα[ὶ τοὺϲ] μὲν ὅ τι
ἂν κελεύ[ωνται ποιεῖν πάντα
ὡϲ θεῶ με[μν]ή[ϲ]ε[ϲθαι] κ[α]ὶ
παῦλαν ἐπὶ [τέλει ποι]ήϲειν,
κε]χαρί[ϲ]θα[ι τὴ]ν ἐπιγρα-
φὴν] τάχα