Column 6

α σοφός. τισὶν δὲ οὐδ' ἀντικόπτω· θεωρῶ γὰρ οὐδ' ὁμοιοτήτων ἐνίοτ' οὐσῶν ἐνίους ἔνια δοξάζοντας ἀέρια αν καὶ δυσμένεια κ αὶ φθόνος οὐδ' ἀν οἶδα λέγοντας ἀλσειν τινας λουσαι ἔχοι ε ν ἀφορμὴν τήν τε ὲν ἑαυ τῶι καταφρόνησιν ἅπαντος τοῦ χυδαίου καὶ τὸν κακισμὸν πι οικλον ἀφροσύνη ηραν προσδοχὴν θεν ἀνθρώπωιους ἐπιμειξίαν αὐτῶ ν καὶ τὴν σεμνότητα καὶ τῆς ὄψεως καὶ τοῦ παντὸς βίου· φανερὰ δὲ τ α ῦτα, διότι προσή κ ει τοῖς φρονοῦσιν καὶ διότι κατα αι καὶ ὑπολαμβάνουσιν τοιοῦτον εἶν αι τὸν φιλόσοφον· καὶ λέγ εται δ' ὑπερήφανος οὐχ ὁ ταῦτ' ἔχων, ἀλλ' ὁ φαινόμενος καταφρονητικὸς καὶ πάντων, ὅπου φυλάττει τὴν ὑπερηφανίαν καὶ διὰ τῶν ἔργων, ὑβριστ ὴς καὶ καθόλου τοιοῦτος, οἷον ὁ χαρακτὴρ ἀπεσάφει. Πλείστην δ' ὁ σοφός