Ancient Greek · ~3 min
Column 7
Philodemus, P.Herc. 1008 7
Not analysed yet
ἐφαρμόσαι ὑπερηφανεῖν ὁ σοφὸς καὶ ὑπερήφανος εἶναι, καθὸ δοξάζουσιν οἱ ὑπερήφανοι περὶ ἑαυτῶν τὸν δῆμον φρ ενι· τῶν δὲ ἄλλην εν ομένων μὴ κ λτας εὐκαταφρονητ ιν του ως ἠδικησινσως ὁ Μητρόδωρος αὐτοὺς εἶναι φησιν. Θαν φαίνετ αι τότε μὲν ὑπερήφαν οι, τό τε δὲ ταπ ε ι νοὶ καὶ ὑποπίπτοντ ε ς γ ὰρ οὐκι τῶι δεαλαζομένωι τοῦ υσυ τι παράδοξον δ ε γὰρ ὅτε μὲν καὶ μεταβάλλοντας ἐν τού τ οις, ἐφ' οἷς κεχαύνωνται, διὸ καὶ τοῖς φρονήμασιν διαπίπτοντας· καὶ γὰρ ἂν μὴ φανερὰ τὰ κοιλώματ' ᾖ τῆς εὐτυχίας, αὑτοῖς ἐοίκασιν ἀλλοιοῦσθαι· τότε δὲ βεβλασφημημένους ὑπό τινων ἢ καθυβρισμένους ἢ κατεστερημένους ἢ κοινῶς βεβλαμμένους διὰ τὴν ὑπερηφανίαν εὐθέως μὲν ἐν μονοσ