Ancient Greek · ~3 min
Column 8
Philodemus, P.Herc. 1008 8
Not analysed yet
τ ύχωσι, τἀρχαῖ ον πρό σωπον περιτιθεμένους, εἰ μὴ καὶ διὰ τὴν ἀνυπέρβατον ἀηδίαν καὶ ἑαυτοῖς προσανάπτοντας, ὅθεν οὐ δέντας μόνον, ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὐναντίον κακὸν ἀποριπτουμένους· ὅταν δὲ καὶ τοῦτο δυσανασχετήσωσιν ὡς ἀνάξιον τῆς ὑπεροχ ῆς, ἐπὶ τὸ δοκοῦν εἶναι σε μν όν ἂν κ α ί τινες δυσχεραίνωσιν, ἐπιστρέφοντας· πολλάκις δ' ἀπαιτωρεισιν ος εκο φαντασίαν ὑπερηφαν ο παραινων ἀν αυισ ν εχν μεν, ἐκτὸς εἶναι τοῦ πάθους ὅλου τε καὶ μέρ ους αὐτοῦ· χαλεπὸν γὰρ ἂν εἶη καὶ σπάνιον ὑπολαμβάνεσθαι τουμετὰ λόγου καὶ τὸ τὴν καὶ τὸ σύννουν καὶ τὸ κατὰ τὰς ἀπαντήσεις εὐπροσήγορον διαφυλάττειν· καὶ τὸ πρὸς τοὺς φίλους ἐν τοῖς ἔξωθεν ἴσον εἶναι τῶν ἄλλων ἐπιελόντων καὶ τοῖς ἐσει παρὰ φίλου δεομένο υ μὲν ἄλυπον εἶναι νωσιν ἀξιο ν· εἰ δὲ μὴ φι