Ancient Greek · ~3 min
Column 31
Philodemus, P.Herc. 1050 31
Not analysed yet
καὶ Πλάτωνος, ἀλλὰ τοὐναντίον ἔμοιγε δοκεῖ κακοδαίμονος εἶναι τέρμα μᾶλλον ἐὰν αὐτός τις ἐπισκήψη ι καὶ φαίνηται κατεσπουδακώς. φαίνονται δὲ καὶ τῶν νομοθετῶν οἱ φυσικῶς καὶ καλῶς διαταξάμενοι καὶ κεκωλυκότες ἐκχ ε ῖ σθαι κατὰ τὰς ταφὰς διὰ τὸ τῶν ζώντων τὰς χρείας ἀφαιρεῖσθαι, πολλῶν καὶ διὰ φθόνον τούτου τὰς οὐσίας ἀφανίζειν κελευόντων. ἐοίκασι δὲ καὶ τῶν ἰδιωτῶν οἱ χαρίεντες ἐπισκήπτειν ὅπως ἂν εὐσταλῶς ἐξενεχθῶσιν καὶ ταφῶσιν νες καὶ γ ινώσκουσιν ὅτι ψευδοῦς ἐπινοίας ἕνεκεν τ ι συντελεῖσθαι καὶ τουτ μεδιατάξει κατακολουθ εσθαι τοισ τωνα υσι των τωι με τρισινε υτο τοῦδ λιπεριστελλ ἔχουσιν ὁμοίως ατ . τὸ δὲ μηδ' ὅλως ει λόγων ενεκαστα ομένων ου παντ υπον· ἐπιγίνεται γὰρ εσ κα κῶς ἐαυτῶν προνενοημένους ατηησα ιασκο ωστεμεισηι γ νου ἐπὶ τούτοις λυπήσεται π ροσηκ όν