Ancient Greek · ~3 min
Column 31
Philodemus, P.Herc. 220, 451, 1078/1080, 1669, 1693 31
Not analysed yet
σ ων καὶ πολλάκις, καὶ παρ' ὅσον τισὶ πάρεστι, ποιεῖ καταδικάζεσθαι. Κἂν ὁ φιλόσοφος δὲ περιπέσηι ποτὲ οἷς λέγουσιν, οὐ κακὸς γενόμενος περιπεσεῖται. Διόπερ οὐδ' αἰσχρὸς αὐτῶι γένοιτ' ἂν ἀλλὰ τοῖς ἀποκτείνασιν ὁ θάνατος. Οὐ μέντοι διατελεῖ, μὴ περιπέσηι, ταραττόμενος. Οὐδὲ γὰρ τοῦ πλή θους τὰ παράλογα πέφυκε τ αράττειν ἄλλως τ ε καὶ τὰ μετὰ τὴν τελευτὴν οὐδὲν ἔσεσθαι πρὸς αὑτὸν πεπεισμένον. Ἀλλ' ἐπὶ τ ὸ τ οὺς ῥήτορας ὡσπερεὶ υσ οντ ειισ υνολυ νοαυτ αδε θε δει γ νυπ ρησ κεπλ ναι τὴν πειθὼ δι γιν καὶ φίλους ποιῆσαι δ ύνασθαι τοὺς οὐκ σ παι ας καὶ συνλῦσαι τοὺς διαφερομένους καὶ λ αι χ θεινατ το ντα καὶ τὴν γα μετὴν καὶ τὰ τέκνα καὶ τοὺς οἰ κ έτας δε ῖν πείθειν ν καν ταλ τισαφη ιιπο τῆς φιλοσοφία ς εο ατ αρ