Column 193

τ’ εὔνοια ειν ο καὶ υ τε φασ ται καὶτοι ἁμάρτημ δὴ παρὰ μέγα καὶ ὑπερβαίνων τὴν συνπεριφοράν. ἐὰν δὲ μηδὲν μὲν ἐπιφέρωνται τῶν τοιούτων συνοίδασιν ἅλλο ι τε καὶ οἱ οἰκέται, νὴ τὸν Δία λέγειν νῦν ἐάσει ποτ’ αὐτοὺς, οὐ ει μετά του καὶ τὴν σιμασα επιθεατοις των δων. ποήσει δ’ αὐτοῖς φανερόν, ὅτι σ υνπεριφερόμενος αὐτοὺς φέρει. χαλ επὸς γὰρ ὁ Μαίσων φρεν ούμενος καὶ ἐπάγει τοῦ χωρίου. τῶν δ’ ὑπ’ αὐτοῦ κατασκευαζομένων οὐ πάνυ μὲν ἀνέξεται παρρησίας, οὔτ’ αὐτὸς ἡδέως καταναρκώμενος π ρὸς ἐκείνους τετράφθαι προαιρήσεται