Column 195

κενὸν θρυλλόν· ἐπὶ δὲ τὸν βίον μὴ μεταφέρειν ἄλλ’ ἢ ἀγα θὸν ἀεὶ καὶ τῶν τοσούτωι καταδεεστέρων καὶ μνημονεύειν τίς ἐστι καὶ τίνι λαλεῖ παραινέσει. τὰ δ’ ἀνάλογα χρὴ καὶ περὶ τοῦ μεγάλου καὶ βαδίζοντος ἐπὶ φιλοσοφίαν ὑπολαμβάνειν. καὶ γὰρ οὗτος τῶν μὲν ἔξωθεν καταφρονητέον καὶ μετὰ πάσης δέξεται χάριτος τὴν ὑπόμνησιν, προβαλὼν ἃ προείρηται περὶ τῆς παρρησίας καὶ τῶν, ὡς προσήκει, χρωμένων αὐτῆι. ζητουμ ένων τοίνυν ἐνίων κατὰ τὸν τόπον, ἀφ’ ἧς αἰτίας γίνεται, μεταβάντες ἀπὸ τῶν ἁδροτέρων ἐπ’ ἐκεῖνα, προσμένουσι τὸν ἀπαιτοῦντα