Column 23

ἕκαστοσειωουπο διὰ τί δ ὴ πρὸς ἄπιστ α ινουτον οστον τυηρον ἐστι καὶ προνθεηεγονεν γν εἰ δὲ νδηχον δκαιτου ἅμα δ' ε λάμ βανον ὁποτερανοῦν τῶν ταραχῶν μείζον', ἁμαρτάνειν τελέως συμβέβηκεν, οὐ μόνον ὅτι πάντα παρήκαντο, ὧν οὐδὲν ἐχρῆν, ἀλλὰ καὶ διότι τὴν ἴσην δεῖ παθ εῖν ταὐτὸ κεφάλαιον κ αὶ εἰκότως διηπίστουν καὶ τὰς ἀπ οδείξεις ἱστορικῶν ἐμ μὲν τῶι πρᾶξαί ποτ' ἐλλιπ οῦς γ' ἑκατέρας αὐ τομάτως, πολλάκις δ' ίσων ἀμφοτέρων ἐπάηω τιθεμένων, ἐν οὐκ ὀλίγοις δὲ κει μένου παρ' αὐτοῖς, ὡς οὐδ' ἔστιν αἰτιώτατόν τι καὶ τελείως δραστικὸν τοῦ φ όβου, ταράττει δ' ο ὐδέν', ὧι παρέσται, τὸ κακόν, καὶ τὸ κυριώτατον μέρος ὁμοίως ἂν λέγοιτ' ἐν φύσει πάσηι πρὸς τὸν θάνατον ἀφορᾶν· καὶ γὰρ ἐκεῖν' ἐν τούτωι νομίζετ' ἀπ ὸ τοῦ ἰδίου φέρεσθ αι σώματος λυθέν, ὥστε τελείως ἀ πο γείνεσθαι παρὰ τὴν αὐτὴν αἰτία ν. ῥηθείη δ' ἂν καὶ τὸ πᾶν ὅσα φοβοῦνται ματαίως διὰ τὸν περὶ θεῶν φόβον ἐν εστηκέναι· μὴ γὰρ ποιούντων κἀν τῶι θανάτωι τι κακὸν αὐτῶν, οὐδ' ἀποθανοῦσι τὴν φρίκην, ἁπλῶς δὲ πάνθ' ὅ σ ἂν περὶ τῶν ἀλγηδόνων τῶν ἀτλήτων λέγητ', εἶναι· οὐ γάρ εἰσιν αἰών ιαι, φοβοῦνται δὲ δινὰ ἀει. εἰ μὲν οὖν τὸ μ ὲν ὡς δρῶν οὐκ ὄν, τὸ δ' ὡς ἐν ὧι πάντ' εἰσὶν καὶ πρὸς ἃ πάντα τὴν ταραχὴ ν ἴσην ἔχουσι καὶ περὶ ὃ σ πουδάζου σιν ἄλλων ὑπομνησάντων μὲν ἀποδέ χονται καὶ οὐκ ἀντιστρέφουσι, παρὰ δὲ τοῦ σοφοῦ χαρᾶι καταπαύο ντος ταραχὰς τὰς μὲν ἀλγηδόνων τὰς δὲ φόβου νομιζομένων