Column 24

θάνατον, ὃς τημ γ ἐῶ μηδὲν περὶ θεῶν ὀνομάσαι, ὧν τοὺς μὲν οἶμαι κενῶς περὶ τῶν χχ ὑπονοουμένων δυνάμεων αἰώνια δε ινὰ παρασσκευάζειν, τοὺς δὲ περὶ τῶν μακαρίων ζώιων. καὶ τό γε πρότερον ἔοικ' οὐδὲ διὰ τῶν διειλημμέν ων ἡμεῖν εὐπαραδεκτότερον εἶναι ἢ αἱ περὶ θανάτου δόξαι πᾶσαι πάντως ἐληλ εγμέναι, τοῦ δ' ἄκρου λέγομεν ἀνθ ρώπου δεῖν ἀκούειν οὐδὲ τὸν τελείως τέλειον οἱ θεοὶ πάντες ἅμα φοβεῖν γε νομίζονται. ταὐτὸν δὲ τούτωι ποῶν τις ἂν ταραττόμενο σ περὶ τῶν μακαρί ω ν δι αν οουμένων ζώιων ὡς σοφ ῶς πράττων ἄνθρω πος διάγοι, ὅταν ἀεὶ νο ῶν ἦι περὶ τοῦ μηθὲν εἶναι τὸν θάνατον πρὸς ἡμᾶσ', ὡς οὗτος ἔφησεν. τὸ δ' εἰς ἐκάτερον διαιτᾶγ καταμαθεῖν προσήκει. περὶ δὲ τῶν ταραχῶν εἰσιν ὅλως δύο τῶ ν δοξῶν διαφοραί· ὁ γὰρ τῶν μακαρίων ζώιων φόβος τὰ πολλὰ κατ' οὐ διειλημμένας ἐνίσταται δόξας, ὁ δὲ περὶ θα νάτου κατὰ τὸ πλεῖστον ἐξ ὑπούλων ἔρχεται καὶ ἀδιαρθρωτοτέρων· εὐθεραπευτότεραι δὲ ἐκ εῖν αι ἢ αὗται· χαλεπὸν γὰρ ὄντως τὸ ταραχῆς ὕπουλον καὶ τυφλὸν κοὐ δυνάμενον βαρεῖα ν κωφείαν ἀπ ολακτίσαι · τούτοις γε μὴν τό γ' ἔνουλον οὐχ οἷαί τε διαιρεῖν σοφοὶ λόγοι· τὸν αἰῶν' οὖν αὐτὸν ἅνθρωποι κακὸν καθόλου ποοῦνται κενῶς· κἂν γὰρ ἐν ίων ἀναισθησιολογίαν εἰδῶμεν ι συναγαγοῦς αν βοτ αὐτῆι κἂν ἀπορεῖν α συμμεταλλάττοντες ντακα