20

τομένων πολλὰ καὶ παντοδαπὰ ἁμαρτανόντων, οὐδεὶς τοῦτο ὑποδείκνυσιν. τῆς δ' ἡδονῆς ἐχόμενοι ἡμῖν αὐτοῖς εὐθὺς μαρτυρήσομεν, ὅτι ῥᾶιον ἀπαλλάττομεν ἐν οἷς πρότερον ὠδ υνώμεθα. ἀλλ' εἰς ἄλλους μᾶλλον τὰς δριμύτητας ἐζήτουν κατατίθεσθαι ἢ τὰς ὑπὸ τῶν τη οἱ μὲν ρουσι στιντων ἐν τῶι βίωι, διη πόνοις ματαίοις ἐνεχόμενο ι τὴν ψυχήν, κακο μου, καθάπερ λέγομεν, τῶν ψευδῶν δοξῶ ν καὶ τῆς τούτων ε ἰσβολῆς, ἀφ' ἧς ὁ χειμών, ἐν τῶι βίωι τὴν σπουδὴν ἀληθινῶς κατατιθέμενοι· οἱ δέ, καὶ ἐγχειρήσαντές