ΠΨΠΩΝΕΙΩΝ ΨΠΟΤΨΠΩΣΕΩΝ, κδ′ περὶ τοῦ ‘πάντα ἐστὶν ἀόριστα᾿.

καὶ ὥσπερ ὁ λέγων ‘περιπατῶ’ δυνά— μει φησὶν ‘ἐγὼ περιπατῶ᾿ ,οὕτως ὁ λέγων ‘πάντα ἐστὶν ἀόριστα᾿ συσσημαίνει ‘καθ’ ἡμᾶς, ἢ ‘ὡς πρὸς ἐμὲ, ἢ ‘ὡς ἐμοὶ φαίνεται᾿ ,ὡς εἶναι τὸ λεγόμενον τοιοῦτον ‘ὅσα ἐπῆλ- θον τῶν <παρὰ τοῖς> δογματικοῖς ζητουμένων, τοιαῦτά μοι φαίνεται ὡς μηδὲν αὐτῶν τοῦ μαχομένου προύχειν μοι δοκεῖν κατὰ πίστιν ἢ ἀπιστίαν.