θεοδωρήτου ἐπισκόπου κύρου ἑρμηνεία εἰς τὸν προφήτην δανιήλ, ὅρασις α, τόμος β

ἀπεκρίθη γὰρ εὐθὺς ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπε τοῖς χαλδαίοις· ὁ λόγος ἀπέστη μου, ἐὰν οὖν μὴ γνωρίσητέ μοι τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρησιν αὐτοῦ, εἰς ἀπώλειαν ἔσεσθε, καὶ οἰ οἶκοι ὑμῶν διαρπαγήσονται. ἐὰν δὲ τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρησιν αὐτοῦ γνωρίσητέ μοι, δόματα καὶ δωρεὰς καὶ τιμὴν πολλὴν λήψεσθε παρ ̓ ἐμοῦ. πλὴν τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρησιν αὐτοῦ ἀπαγγείλατέ μοι . ταῦτα δὲ οὐ μόνον αὐτοῦ τὸ θρασὺ καὶ θηριῶδες, ἀλλὰ καὶ τὸ λίαν ἀνόητον ὑποδείκνυσιν. ἀνοίας γὰρ ἐσχάτης τὸ νομίσαι ἢ τῇ ἀπειλῇ τῶν κακῶν ἢ τῇ ὑποσχέσει τῶν ἀγαθῶν πλείονα τοῖς χαλδαίοις ἐγγενήσεσθαι γνῶσιν. αὐτίκα τοίνυν ἐκεῖνοι πάλιν πρὸς αὐτὸν ἔφησαν·