Vettii Valentis Anthologiarum liber I., κ΄. Περὶ ψήψου Ἡλίου καὶ τῶν ε΄ ἀστέρων.

Τὸν δὲ τοῦ Ἑρμοῦ οὕτως ψηφιστέον. ἕως τῆς γεννητικῆς ἡμέρας ἀναλαβών καὶ ταύταις ἐπιπροσθεὶς πάντοτε ἔξωθεν ρξβ΄ καὶ συγκεφαλαιώσας, ἐὲν ἦ ὑπὲρ τὰς τξ΄, ἀφελὼν κύκλον τὰς λοιπὰς ἀπόλυε ἀπὸ Κριοῦ ἑκάστῳ ζῳδίῳ διδούς ἀνὰ λ΄, καὶ ὅπου δἂν καταλήξῃ, ἐκεῖ ὁ ἀστήρ. πάντοτε μὲν οὖν ἔγγιστα τοῦ Ἡλίου αὐτὸν ποίει. οἰον ἀρχῇ ἦν τοῦ ζῳδίου ὁ Ἥλιος, τῷ ὄπισθεν αὐτὸν δονατὸν εὑρεθῆναι· ἐὰν δὲ ἐπὶ τέλει, τῷ ἑξῆς ζῳδίῳ.